1. “මහණෙනි, තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ලොකය (දුකඛ සත්යය) මනාව අවබොධ කරණ ලදී. තථාගතයන් වහන්සේ ලොකයෙන් වෙන්වූහ. මහණෙනි, ලොකයට හේතුව තථාගතයන් වහන්සේ විසින් මනාව අවබෝධ කරණ ලදී. ලොකයට හේතුව තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ප්රහීණ කරණ ලදී. මහණෙනි, ලොක නිරෝධය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ප්රතිවේධ කරණ ලදී. ලොක නිරෝධය තථාගතයන් වහන්සේ විසින් ප්රත්යක්ෂ කරණ ලදී. මහණෙනි, ලොක නිරෝධගාමිනී ප්රතිපදාව තථාගතයන් වහන්සේ විසින් මනාව අවබෝධ කරණ ලදී. ලොක නිරෝධගාමිනී ප්රතිපදාව තථාගතයන් වහන්සේ විසින් වඩන ලදී.
2. “මහණෙනි, මරුන් සහිත, බඹුන් සහිත, දෙවි මිනිසුන් සහිත, ශ්රමණ බ්රාහ්මණයන් සහිත ප්රජාවෙහි දෙවියන් සහිත ලෝකයාගේ යම් රූපායතනයක් වේද, ශබ්දායතනයක් වේද, ගන්ධ රස පොට්ඨබ්බායතනයක් වේද, සැප දුක් ආදී ධර්මාරම්මණයක් වේද, සොයා හෝ නොසොයා පැමිණි, යමක් වේද, සොයන ලද්දක් වේද, සිතින් හැසිරෙන ලද්දක් වේද, ඒ සියල්ල තථාගතයන් වහන්සේ විසින් මනාව අවබෝධ කරණ ලදී. එසේ හෙයින් තථාගතයයි කියනු ලැබේ. Continue reading